Sağlıklı Gönüllülerde Farklı Transkutanöz Elektriksel Akupunktur Noktası Stimülasyonu (TEAS) Frekanslarının EEG Kaynak Lokalizasyonu Üzerindeki Etkisi: Yarı-Rastgele, Plasebo Kontrollü, Çapraz Geçişli Bir Çalışma.

Sağlıklı Gönüllülerde EEG Kaynak Lokalizasyonu Üzerindeki Farklı Transkutanöz Elektriksel Akupunktur Noktası Stimülasyonu (TEAS) Frekanslarının Etkisi: Yarı-Rastgele, Plasebo Kontrollü, Çapraz Geçişli Bir Çalışma. Lopes Alves Rael, Zortea Maxciel, Mayor David, Watson Tim, Steffert Tony Beyin bilimleri Özet Arka Plan/Amaçlar: Transkutanöz elektriksel akupunktur noktası stimülasyonu (TEAS), transkutanöz elektroakupunktur stimülasyonu olarak da bilinir, yüzey elektrotları aracılığıyla akupunktur noktaları ("akupunktur noktaları") üzerinden cilde elektrik darbeleri iletir. Elektroensefalografi (EEG), farklı TEAS frekanslarının periferik olarak uygulanmasından (yani periferik sinir sistemi (PNS) üzerinden etki ederek) kaynaklanabilecek merkezi sinir sistemindeki (CNS) değişiklikleri değerlendirmek ve bunların serebral aktiviteyi ve sinirsel esnekliği nasıl etkilediğini belirlemek için önemli bir araçtır. Yöntemler: 48 sağlıklı gönüllü, yarı rastgele çapraz bir çalışmada dört farklı TEAS frekansı alacak şekilde ayrıldı: saniyede 2,5 darbe (pps); 10 pps; 80 pps; ve sham (düşük, klinik olarak etkisiz genlikte 160 pps). TEAS, her bir ele Hegu (LI4) akupunktur noktasında 20 dakika boyunca uygulandı. EEG, başlangıçta 5 dakikalık bir temel kayıt sırasında, ardından TEAS uygulaması sırasında ve uyarıdan sonra 15 dakika daha kaydedildi ve uyarı sonrası değişiklikleri değerlendirmek için üçer dakikalık 5'er periyoda (başlangıç, ara ve son) ayrıldı. Kaynak lokalizasyon analizi, geleneksel beş EEG frekans bandı için gerçekleştirildi: delta (0,1-3,9 Hz), teta (4-7,9 Hz), alfa (8-13 Hz), beta (14-30 Hz) ve gama (30,1-45 Hz). Sonuçlar: EEG verilerinin grup içi kaynak lokalizasyon analizleri, uyarımdan sonraki ilk 5 dakika boyunca 2,5 pps TEAS grubunda teta salınımlarının parahipokampal girus üzerinde arttığını gösterdi (t = 4,42, p < 0,01). 10 pps TEAS grubu, inferior parietal girus üzerinde alfa ritimlerinde azalma gösterdi (t = -4,20, p < 0,05), buna karşın sham (160 pps) TEAS grubu, postcentral girus üzerinde delta ritimlerinde azalma gösterdi (t = -3,97, p < 0,05). Uyarımdan sonraki 5 dakikalık ara dönemde, sol parahipokampal girus (BA27) üzerindeki artmış teta aktivitesi 2,5 pps TEAS grubunda da kaldı (t = 3,97, p < 0,05). Ancak, 10 pps TEAS grubunda postcentral girus üzerinde (t = -4.20, p < 0.01) ve aynı alanda sham (160 pps) TEAS grubunda delta ritimlerinde (t = -4.35, p < 0.01) azalmış alfa ritimleri gözlemlendi. Uyarıdan sonraki son 5 dakikada, 10 pps TEAS grubunda insula üzerinde azalmış alfa ritimleri sergilendi (t = -4.07, p < 0.05). Grup bazında koşulun etkileşim etkileri, 10 pps TEAS grubunda supramarjinal girus üzerinde uyarıdan sonraki ilk 5 dakikada (t = -4.31, p < 0.05) azalmış alfa ritimleri ve sham TEAS grubunda insula üzerinde uyarıdan sonraki son 5 dakikada azalmış delta ritimleri (t = -4.42, p < 0.01) göstermektedir. Sonuçlar: Bu çalışma, 2,5 pps ve 10 pps'lik düşük TEAS frekanslarının, dış uyaranlarla yönlendirilen duygusal ve dikkat süreçleriyle ilgili beyin bölgelerindeki teta ve alfa salınımlarını ve sham grubunda başlangıçta uyaran beklentisiyle ilgili beyin bölgelerindeki delta ritimlerinin nöral senkronizasyonunu modüle ettiğini ortaya koydu. Bu bulguların, klinik hastalarda bu tür TEAS modülasyon etkilerini değerlendirmek için daha fazla araştırmayı teşvik etmesi umulmaktadır.